ให้เรียนรู้ไปตามสถานการณ์

การปฏิบัติธรรมไม่ใช่การยึดติดอยู่กับกรรมฐานเพียงรูปแบบเดียว

แต่ให้เรียนรู้จาก “เงื่อน” ที่เกิดขึ้นในใจของตนเอง

บางครั้งใจก็โกรธ บางครั้งก็พอใจ บางครั้งก็ไม่พอใจ

บางครั้งก็หลง บางครั้งก็เผลอ

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามสถานการณ์ของจิตในขณะนั้น

เมื่อใจติดอยู่กับความยินดี ความพอใจ — ก็พิจารณาความจริงของสิ่งที่ไปยึดถือ

เมื่อใจถูกครอบงำด้วยความโกรธ ความอาฆาต — ก็เจริญเมตตาจิต แผ่เมตตา

ทั้งหมดนี้จะเห็นได้ชัด ก็ต่อเมื่อเราฝึกสติ ฝึกความรู้สึกตัว

และคอยสังเกตใจของตนเองอยู่เสมอ

ดังนั้น การปฏิบัติธรรมจึงเป็นการเรียนรู้ใจของตนเองไปตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

ไม่ใช่ยึดติดกับรูปแบบ แต่รู้จักเลือกอุบายให้เหมาะกับ “เงื่อน” ที่กำลังปรากฏในใจของเรา

พระอาจารย์ตะวัน ปัญญาวัฒฑโก

#ปัญญาวัฒฑโก