การให้อภัยมีหลายระดับ

การให้อภัยคนที่เหนือกว่าตน บางครั้งอาจเป็นเรื่องของความจำยอม

การให้อภัยคนที่เสมอกัน เช่น แฟนหรือเพื่อน เป็นเรื่องของความพอใจ เมื่อปรับความเข้าใจกันได้ก็ให้อภัยกันได้

แต่การให้อภัยคนที่ด้อยกว่าตน ท่านเรียกว่า “ยอดแห่งการให้อภัย”

เพราะเป็นสิ่งที่ทำได้ยากที่สุด เมื่อใดที่เราเห็นว่าอีกฝ่ายด้อยกว่า ใจมักจะเกิดความอยากซ้ำเติม อยากเหยียบซ้ำ หรือเห็นแล้วรู้สึกพอใจ

คนที่ให้อภัยคนอื่นได้ คือคนที่ใจพัฒนาแล้ว

จึงไม่ถือโทษ ไม่ซ้ำเติม แม้อีกฝ่ายจะด้อยกว่าตนก็ตาม ต่างจากปุถุชนที่เมื่อเห็นคนอื่นด้อยกว่า ก็มักรู้สึกดีและซ้ำเติมเขา

แต่เมื่อสติ สมาธิ และปัญญามีกำลัง

ก็จะเห็นว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นโทษ และกลับมารู้สึกตัวที่ใจของตนเอง

พระอาจารย์ตะวัน ปัญญาวัฒฑโก

#ปัญญาวัฒฑโก