ไม่ต้องรู้ทุกอย่าง ขอเพียงรู้สิ่งที่เป็นประโยชน์
“อะไรที่ไม่เกิดประโยชน์ สิ่งนั้นก็เป็นโทษ
แต่ถ้าเราจับสิ่งที่เป็นประโยชน์เพียงสิ่งเดียว
สิ่งนั้นก็มีคุณค่า”
ธรรมะที่พระพุทธเจ้าทรงรู้นั้นมีมากมาย เปรียบเหมือน ใบไม้ในป่า แต่ธรรมะที่พระองค์ทรงนำมาสอน เพื่อนำพาสรรพสัตว์ให้พ้นจากทุกข์นั้น เปรียบได้เพียง ใบไม้ในกำมือ เพราะเพียงเท่านี้ก็เพียงพอที่จะนำไปสู่ความพ้นทุกข์ได้
คนที่มีสติปัญญาดี จับเพียงแค่เงื่อนเดียว ก็สามารถนำไปต่อยอดและพาตนเองให้พ้นจากทุกข์ได้
แต่บางครั้ง เราพยายามศึกษาและแบกเอาความรู้ไว้มากมาย ทั้งที่บางสิ่งไม่ได้เกี่ยวข้องและไม่ได้เกิดประโยชน์กับชีวิตของเรา
เพราะฉะนั้น จึงไม่สำคัญว่าสิ่งที่เรารู้นั้นจะ มากหรือน้อย แต่สำคัญว่า สิ่งที่เรากำลังเรียนรู้และกำลังทำอยู่นั้น เป็นประโยชน์กับเราหรือไม่
ถ้าทำแล้วเกิดประโยชน์ สิ่งนั้นก็เป็นธรรม
อย่าวัดคุณค่าของสิ่งหนึ่งจากปริมาณว่ามากหรือน้อย เพราะแม้เราจะจับสิ่งที่เป็นประโยชน์ได้เพียงสิ่งเดียว สิ่งนั้นก็มีคุณค่า
“ไม่สำคัญว่าปริมาณมากหรือปริมาณน้อย
แต่สำคัญว่าสิ่งนี้เป็นประโยชน์กับเราหรือเปล่า”
พระอาจารย์ตะวัน ปัญญาวัฒฑโก
